بدون دیدگاه

در تاریخ سینمای جهان فیلم هایی است که با گذشت زمان نه تنها دیدنشان خسته کننده نمیشود، بلکه لذتی را به همراه دارد که هیچ گاه فیلم های جدید آن روز این لذت را به ما نمیدهند.از دلایل این ویژگی میتوان به فیلم نامه ی خوب،کاگردان کار بلد،بازیگرانی که شاید در آن روزها معروف نبودند ولی امروزه اسطوره اند مثل آلپاچینو و …..اشاره کرد.

بدون دیدگاه

“گانگستر” ها دنیای خودشان را دارند. سنت هایشان شاید به مراتب محترمانه تر از انسان های عادی باشد. احترام و حفظ منافع در بین گانگسترها حرف اول را میزند. “رفقای خوب” را شاید بتوان فیلمی آموزشی دانست برای کسانی که میخواهند یک گانگستر عالی شوند.دنیای گانگستر ها سفید و یا سیاه مطلق نیست و البته انسان خود گونه ای متمایز از فرشته و شیطان است.

بدون دیدگاه

درام را به جرأت میتوان نمونه ای احساسی از واقعیت گرایی در سینما دانست. درام در چهارچوبی واقعی اتفاق می افتد. در درام معمولا خبری از حوادث خارق العاده نیست، البته درام خود به زیرشاخه هایی تقسیم میشود که بحث در مورد آن ها به درازا می انجامد. شاید برای ما ایرانی ها “جدایی نادر از سیمین” نمونه ای قابل درک تر از درام باشد چرا که مشکلات زندگیمان را بسیار واقع گرایانه نشان میدهد و البته یک ویژگی دیگر که در اکثر درام ها هست را هم دارد و آن درگیری احساسی بین دو نفر است.

برای دریافت جدیدترین مطالب به کانال تلگرام ما بپیوندید